Ogrzewanie powietrzem 1

System ogrzewania powietrznego składa się z:

  • nadmuchowego kotła grzewczego – w którym wytwarzane jest ciepłe powietrze. Jako paliwo może być wykorzystywany gaz ziemny, gaz płynny, olej opałowy lub energia elektryczna. Ciepłe powietrze potrzebne do ogrzewania obiektu uzyskuje się dzięki wymianie ciepła pomiędzy spalinami a czystym powietrzem, za pośrednictwem wymiennika ciepła. Paliwo pobierane jest przez palnik (olejowy lub gazowy), a następnie spalone w komorze spalania. Spalaniu mieszaniny paliwowo- powietrznej towarzyszy powstanie dużej ilości gorących spalin, które przepływając przez kanały wymiennika powodują jego ogrzewanie. Spaliny wydmuchiwane są poprzez przewód kominowy do atmosfery. Wentylator promieniowy zasysa z zewnątrz zimne powietrze, które pod ciśnieniem tłoczone jest do sekcji grzewczej. Powietrze opływa rozgrzaną komorę spalania i kanały wymiennika. Na drodze przepływu następuje intensywna wymiana ciepła, przy czym spaliny nie mają bezpośredniej styczności z ogrzewanym powietrzem. Ciepłe czyste powietrze wydmuchiwane jest bezpośrednio do pomieszczenia poprzez głowice swobodnego nadmuchu bądź system kanałów nawiewnych. Powietrze może być dodatkowo oczyszczane przez odpowiednie filtry. Dzięki małej bezwładności cieplnej, prawie natychmiast po uruchomieniu urządzenia powietrze osiąga wymaganą temperaturę, która utrzymywana jest automatycznie przez termostat. Jedną z możliwości jest również zastosowanie kotła kondensacyjnego lub pompy ciepła typu powietrze- powietrze. Źródłem ciepła może też być kominek – system ogrzewania powietrzem nagrzewanym przez kominek nosi nazwę DGP – Dystrybucja Gorącego Powietrza;
  • kanałów rozprowadzających – ciepłe powietrze doprowadzane jest kanałami do konkretnych pomieszczeń. Kanały prowadzi się najłatwiej w budynkach o konstrukcji szkieletowej. W domu murowanym jest to również możliwe, ale warto zaplanować ich rozmieszczenie w momencie wykonywania projektu domu. Kanały instalowane są na poddaszach nieużytkowych, w podłodze, nad sufitami podwieszonymi;
  • kratek nadmuchowych – które stanowią zakończenie kanałów rozprowadzających, wyposażone są one w przepustnice umożliwiające ręczną regulację ilości dopływającego ciepła do pomieszczenia;
  • czerpni zewnętrznej – dostarczającej świeże powietrze do systemu, umieszczonej w zewnętrznej ścianie budynku;
  • czerpni wewnętrznej – zbierającej ochłodzone powietrze z pomieszczeń i odprowadzającej je do pieca; najlepiej zamontować ją w kanale centralnej części domu;
  • automatyki – proces ogrzewania powietrzem może być sterowany za pomocą mikroprocesora, a poszczególne funkcje wyświetlane na prostym w obsłudze panelu. Sterownik umożliwia regulację temperatury nadmuchu powietrza, stabilizuje temperaturę w pomieszczeniu oraz steruje procesem spalania paliwa. Parametry regulacji można dostosowywać do aktualnych warunków pracy (np. programy dobowe, tygodniowe).
  • włókninowego filtra powietrza – montowanego na wlocie powietrza do kotła wyłapującego zanieczyszczenia mechaniczne z powietrza.

    Dodatkowymi elementami systemu mogą być:

  • filtr elektrostatyczny, który zapobiega rozprzestrzenianiu się drobnoustrojów i wyłapuje zapachy,
  • centralny nawilżacz gwarantujący automatyczną kontrolę wilgotności powietrza,
  • klimatyzator.

    Na co zwrócić uwagę wybierając system ogrzewania powietrznego?

  • wysoka efektywność systemu – wystarczy stosunkowo krótki czas (kilkanaście minut), aby uzyskać wymaganą temperaturę w pomieszczeniach
  • są mniej zawodne od systemów wodnych – żaden element nie zamarznie, nie skoroduje, ani nie będzie przeciekać
  • umożliwiają łatwiejszą aranżację wnętrz, gdyż nie ma w tym systemie grzejników
  • w odpowiednio zaprojektowanym systemie prędkość powietrza wychodząca z kratek nadmuchowych nie powinna przekracza 1,5 m/s; w takim układzie nie są odczuwalne żadne podmuchy powietrza ani szumy instalacji

Źródło: „Budujemy Dom”.